Saman Nikmehr

Water, as one of the most vital natural resources, plays a fundamental role in sustainable development, food security, ecosystem preservation, and the continuity of life across different regions of the world. In Iran particularly in arid and semi-arid regions such as Kurdistan Province groundwater resources are considered the primary pillar for meeting domestic, agricultural, and economic needs. The heavy dependence of local communities on agriculture and animal husbandry, along with the growing expansion of urban areas, has further mplified the necessity of sustainable groundwater management. The plains of Dehgolan, Qorveh, and Chahardoli hold strategic importance not only due to their valuable groundwater reserves but also as agricultural hubs and centers of economic and cultural significance. A major portion of local household economies is tied to irrigated and rain-fed farming. Meanwhile, infrastructure expansion and urban development, as part of modernization processes, have led to considerable changes in land use patterns throughout the region. Accordingly, this study examines the impact of land use changes on groundwater quality. In Dehgolan Plain the largest among the three agricultural land, particularly irrigated fields, expanded to maximize local resource utilization. Simultaneously, the area of built-up zones increased, while rangelands and barren lands deClined. Groundwater quality data, based on 11 chemical parameters, indicated rising levels of K, Na, Mg, Ca, Cl, HCO₃, TDS, EC, and NO₃, alongside decreasing trends in pH and SO₄. Statistical analyses at buffer zones of 100, 250, 800, 1500, and 2000 meters revealed that irrigated and rain-fed agriculture, along with built-up areas, had the most significant influence on these variations. In Qorveh Plain, due to unique hydrogeological conditions and distinct land management practices, a significant portion of irrigated land was converted to rain-fed farming. Additionally, rangelands and barren lands were reallocated to rain-fed agriculture, while built-up areas continued to grow. In this plain, K, Na, Mg, Cl, HCO₃, and NO₃ increased, whereas Ca, SO₄, TDS, EC, and pH decreased. The results suggested that, similar to Dehgolan, irrigated and rain-fed farming, along with urban development, were the primary drivers of groundwater quality changes. Except for the 100-meter buffer, other zones exhibited consistent behavioral patterns. In Chahardoli Plain, a significant portion of land was already dedicated to irrigated and rain-fed agriculture from the outset. Over time, some irrigated lands were converted to rain-fed and vice versa, while barren lands and rangelands were transformed into agricultural plots and built-up areas. Across the entire plain, rain-fed agriculture and built-up zones showed an upward trend. Water quality assessments indicated increasing levels of K, Na, Mg, Ca, Cl, HCO₃, TDS, and EC, and decreasing trends in SO₄, pH, and NO₃. Multi-scale analysis revealed that while the influence of agricultural land use types shifted within the 100 and 250-meter buffers, the pattern aligned with the broader regional trend at larger scales. The findings of this research underscore that land use changes especially the expansion of agricultural land (both irrigated and rain-fed) and urban development are the main factors contributing to groundwater quality degradation in these plains. These results highlight the urgent need for sustainable land use planning and pollution control strategies to protect valuable groundwater reserves in the region. If left unaddressed, the continuation of current trends may pose a serious threat to water security, local livelihoods, and environmental sustainability in these vulnerable areas.

Today, due to population growth and competition for water consumption in various sectors, the potential for pollution of water resources, especially surface waters, is very high. As a result, a monitoring system is always in place to observe and track water quality parameters in river networks and surface waters. This requires sampling at different points in the network and testing each of the samples, which entails significant costs and lengthy timeframes. However, in recent years, remote sensing techniques have been widely used to estimate and monitor river networks and surface waters to save time and costs. This approach allows for the assessment of water quality parameters in the monitoring network at various points with minimal expense, in the shortest time, and with adequate accuracy. Remote sensing enables continuous monitoring of water quality parameters such as pH, turbidity, temperature, dissolved oxygen, and more. In this study, the water quality parameters, including electrical conductivity, dissolved oxygen, pH, total dissolved solids, and turbidity, were examined in the Buffalo River, located on the border between Canada and the United States, over the period from 2016 to 2022 using Sentinel-2 satellite data. Initially, satellite images of the Buffalo River for the specified years were downloaded, and necessary corrections, including atmospheric and geometric corrections, were applied to them. Then, the reflectance values for each of the parameters were extracted for each band of the satellite using SNAP and GIS software. Subsequently, using field-measured values of all parameters at various stations, modeling was conducted employing regression-based methods such as linear regression, random forest model, GBT model, and Lasso model in scenarios with and without PCA. Finally, the models were evaluated using error indices such as R-Square, MAE, NSE, RMSE, RRMSE, and RE%. The results showed that, in the scenario without PCA, the PH parameter in the Random Forest model and dissolved oxygen in the linear regression model provided the best model performance. The error indices for the PH parameter were as: NSE=0.711, MAE=0.041, and RRMSE=2.423, and for the dissolved oxygen parameter being R²=0.675, NSE=0.675, and RRMSE=12.326. Additionally, the results indicated that in the scenario with PCA, the dissolved oxygen parameters in the linear regression model and PH in the GBT model provided the best model performance. The error indices for the dissolved oxygen parameter were as: R²=0.723, RMSE=1.394, and RRMSE=11.436, and for the PH parameter being R²=0.710, NSE=0.684, and RRMSE=2.532. Finally, using the models, estimation formulas for monitoring the aforementioned water quality parameters were derived

In a world that is constantly evolving and where human needs are growing exponentially due to the increasing global population, the emergence of new technologies plays a crucial role in various industries, particularly in agriculture. Optimizing time, automating processes, and ensuring product quality are key objectives in the agricultural sector, which integrates innovative technologies to meet the needs of producers and consumers while respecting the environment and preserving planetary resources. Among these, water quality is of paramount importance, not only for drinking but also for industrial and agricultural purposes. With the advancement of technology across various fields, new and more precise tools have become available, opening up new possibilities in many areas of science. One such innovation is the use of remote sensing to monitor various water quality parameters. Remote sensing offers a more cost-effective and flexible approach compared to traditional field measurements, and it can be much faster in terms of time spent on data collection. Furthermore, as satellite technology continues to advance, the accuracy of remote sensing tools improves daily, making them increasingly effective for continuous monitoring of water quality. This research focuses on monitoring water quality parameters such as chlorophyll a, alkalinity, dissolved oxygen, pH, ammonia, inorganic nitrogen, Kjeldahl nitrogen, potassium, electrical conductivity (EC), sulfate, total nitrogen, turbidity, and total suspended solids. To achieve this, the study utilizes Sentinel-2 satellite data to examine water quality in Lake Ontario, one of the largest lakes in the world, located on the border between the United States and Canada, during the period from 2016 to 2021. The first step in the research involved obtaining satellite images for the lake during the specified years and applying necessary corrections, including atmospheric and geometric corrections. Next, the reflectance values for each parameter across the satellite’s bands were extracted using SNAP and GIS software. These values were then compared with field measurements of the same parameters taken from various monitoring stations. Using regression models such as linear regression, random forest, gradient boosting trees (GBT), and Lasso, the data was modeled both with and without Principal Component Analysis (PCA). Error indicators, including R-squared (R²), Mean Absolute Error (MAE), Nash-Sutcliffe Efficiency (NSE), Root Mean Squared Error (RMSE), Relative Root Mean Squared Error (RRMSE), and Relative Error (RE%), were used to evaluate the performance of the models. The results showed that, in the scenario without PCA, alkalinity and dissolved oxygen provided the best model performance. The error indices for these parameters were as follows: NSE = 0.784, MAE = 0.031, RRMSE = 1.137, and R² = 0.792 for alkalinity, and NSE = 0.770, MAE = 5.406, and RRMSE = 5.406 for dissolved oxygen. In the PCA scenario, dissolved oxygen and inorganic carbon exhibited the best performance, with error indices of R² = 0.854, RMSE = 0.466, RRMSE = 4.767, and NSE = 0.747 for inorganic carbon, and R² = 0.784, NSE = 0.747, and RRMSE = 0.774 for dissolved oxygen. Finally, using the models, estimation formulas for monitoring the aforementioned water quality parameters were derived.

The importance of measuring river discharge is paramount due to its role in various fields of water science and engineering, such as water resource management and planning. Numerous methods exist for measuring and monitoring discharge in rivers. Currently, flow discharge is measured at hydrometric stations. However, due to various issues at hydrometric stations such as river flooding during high flow periods, equipment failures, and the lack of stations in remote areas, continuous and accurate monitoring and measurement of discharge is often challenging. Therefore, in recent years, modern techniques and technologies have been employed to address the current problems of hydrometric stations. Nowadays, the use of remote sensing technology is widely applied as an innovative solution for measuring river discharge. This technology can estimate and calculate river discharge with less time and cost. Therefore, in the present study, remote sensing technology was used to estimate the discharge in a river. The Adinan River, a tributary of the Zarrineh River, was selected as the study area. To measure and estimate river discharge, two hydrometric stations, Adinan and Qeshlaq Pol, were chosen. Additionally, images from three satellites, Sentinel 1, Sentinel 2, and Landsat 8, were used to estimate discharge using remote sensing technology. In this study, quantitative method for estimating discharge using remote sensing were employed: the hydraulic-based method. In the hydraulic-based method, four hydraulic models were used to estimate discharge. Parameters such as roughness coefficient, longitudinal slope, water surface width, and flow depth were extracted from satellite images The results showed that in the hydraulic-based method, model 4 had the best performance among other models with Nash coefficients of 0.99, RMSE error index of 1.11, and an average bias error of -0.0002 cubic meters per second. Models 1 and 3 had the weakest performance, respectively. The results also indicated that hydraulic models derived from Sentinel 2 images had better accuracy compared to the Landsat 8 image. Error indices such as Nash were 0.804 and 0.805, RMSE were 12.43 and 10.92 cubic meters per second

The construction of storage systems and water resources transmission systems requires large investments in the world. Most of these systems have up-to-date and modern irrigation networks, which, unfortunately, currently do not use correct principles regarding management, operation and maintenance of these networks. Operation and maintenance, which has become absolute maintenance and repairs in recent years, will refer to a set of periodic activities that the system is able to continue operating at an efficient level. In this regard, monitoring and evaluating the performance of irrigation and drainage systems in terms of maintenance and repairs is very important. Considering the droughts of the last few decades and the beginning of the water crisis, it is necessary to evaluate and study the performance of irrigation and drainage networks in terms of hydraulics, maintenance and operation. In this study, the flow control and transmission structures of the irrigation and drainage network of Gavshan dam in Kamiyaran region, phases B1 and B2, in terms of hydraulics, operation and maintenance quantitatively (field measurement) and qualitatively (questionnaire) in the year 1401-1402 were reviewed and evaluated. After frequent inspections and visits to the studied irrigation and drainage network, a number of canals and transmission and control structures were selected as samples for field investigation, as well as some agricultural land for qualitative investigation at the network level. Also, in the hydraulic evaluation and evaluation, the flow rate of the selected structures was analyzed and the flow efficiency was evaluated using the flow rate and output. The transport efficiency in this research was reported to be 84.5%, which is one of the reasons for the low efficiency compared to the design efficiency of leakage from the channel and connections. The results of the hydraulic evaluation and investigation of the structures indicate that the accuracy of the flow rate measurement of slid and neyrpick valves was about 69% and 71.6%, respectively. Due to the uncertainty of the custodian of maintenance and repairs of the studied irrigation and drainage network, most of the users with little credit perform maintenance and repairs. Therefore, it is suggested that the necessary credit for maintenance and repairs should be given to the operating companies or the operators themselves, and the matter of the person in charge of maintaining and guarding the network should be fully specified. In the field of employing expert forces in the form of recruiting native forces in the region, it is necessary to hold training classes for the operation and maintenance of the network once a year in order to use the equipment and the correct use of this equipment in the form of training workshops by the experts of the sector. Organize regional water and agricultural jihad and compel the operators to participate in these workshops. Using a pipe instead of a channel or concreting all the earthen channels of the transmission route is also one of the suggestions that can be used by dividing the network into several areas. In order to investigate and evaluate the network and its proper use, it is also discussed with the experts, consulting engineers and technicians working in the network, especially the culverts, hydraulic issues and problems and the operation of the irrigation and drainage network, as well as the social issues of the structures are evaluated. and by checking the recommended maintenance and repairs, the cause of the problems was evaluated.

Flood risk assessment is one of the most essential steps for indicating and managing flood-prone areas. In recent decades extreme rainfall events and geographical location have resulted in several devastating floods which makes Kurdistan province a highly vulnerable place. The flood risk map in the present study was obtained by using the combination of two methods of Remote Sensing and GIS. Depending on the Analytical hierarchy process, two factors of flood hazard and vulnerability were used to mitigate the final flood risk map of the province. Except for Land use/cover and rainfall, all flood hazard parameters were prepared using the digital elevation map. Also the flood vulnerability map was acquired as a 5 km × 5 km divided map. The weighting of sub-criteria of the two mentioned parameters was done using Expert Choice software. Both two flood hazard and vulnerability development maps were applied via the Weighted Overlay technique and the final flood risk map was obtained utilizing the Raster Calculator tool. According to the results of this study, rainfall and slope are found to be the most prominent indicator in determining flood hazard and Population and road density are other fairly significant indicators contributing to flood vulnerability. Additionally, the findings of the flood risk map indicated that the interaction of these indicators on each other, has increased the flood risk in most areas of the province. According to this interactions, the categories for the flood risk map were very low, low, medium, high, and very high. According to this map, most of the regions of northwest, west, and south have high and very high flood risk, central regions of the province have a moderate risk and a large part of the east and southeast are in the range of low and very low risk.

One of the historical natural disasters that puts people’s life and property in jeopardy is flood. Humans have always chosen their place of residence in close proximity to water sources namely river since the dawn of the history. However, human activities such as disregarding the riparian zone and encroaching on the riparian area for agricultural and residential purposes put people in danger during flood. Rainstorm are one of the main causes in flooding due to the fact that they create runoff and river overflow, severe floods and irreversible loss of life and property destruction. To anticipate the amount of potential flood damages, analyze the socioeconomic repercussions of flood, and flood zoning in the planned study area, a hydrological and storm generating coupled model was utilized in this research. The little Zab river, which has a length of 71 km and is located in West Azerbaijan province, was examined in this study. The ability of the the new model to automatically calculate all feasible hydrographs by removing the restrictions of the HEC-HMS and its combination with R programming language. Rainfall intensity-duration parameters were also taken into account in the produced hydrographs. In addition, using the RHMS combined package, modelling of rainfall-runoff produced 2619 hydrographs. The zoning flood was determined for the return periods of 2, 5, 10, 20, 25, 50, 80, 100, 150, 200, 220 and 250 years by entering the hydrographs produced in the HEC-RAS simulation model, and the flood warning control system was designed for residential areas exposed to flood risks on the banks of little Zab river. The results indicated that by creating flood zoning maps in the aforementioned return period and calculating the area of flooded regions, damages to agricultural lands and gardens as well as residential areas, the largest area of the flood zone related to the 250-year return period for residential areas is equal to 265,025 square meters and Agricultural lands and gardens equal to 605.32 hectares and the minimum area related to the 2-year return period for regional residential areas was not damaged and agricultural and garden lands were equal to 8.6 hectares. Furthermore, the cost of damages estimate revealed that the places impacted by the flood suffered the highest damage over the 250-year return period, costing 348,516,555,000 Rials, while the least damage throughout the 2-year return period, costing 4,300,000,000 Rials, was inflicted. Additionally, the research’s findings show that during the 250-year return period, three regions were catagorized as high-risk (A) and one as (B).

چالش ها و محدودیت های بخش منابع آب، وجود خشکسالی های اخیر، افزایش جمعیت و نیاز به مواد غذایی بیشتر، ازجمله مهمترین عواملی میباشد که در توسعه ی بخهش کشاورزی در مناطق خشک و نیمه خشک نظیر ایران، تاثیرگذار میباشد. لذا تنها راه ارزیابی، پایش، مدیریت و اصلاح مصرف و بهره وری آب و انرژی و مباحث اقتصادی مربو طه جهت جلوگیری از بحران های آتی در بخش کشاورزی میباشد. ایران به ور متوسط کمتر از یک سوم متوسط بارندگی جهانی را دریافت میکند. بیشتر نقاط کشور سالانه کمتر از 100میلیمتر باران دریافت میکنند، اگرچه در مناطق کوچک میانگین بارندگی سالانه به بیش از 1000میلیمتر می رسد. در نتیجه، کشور به شدت به آبهای زیرزمینی برای مقابله با متناوب عرضه آبهای سطحی برای حفظ کشاورزی آبی متکی است. دشتهای قروه و دهگلان استان کردستان از دشتهای مهم استان با اراضی تحـت کشت محصولات استرتژیک نظیر گندم، یونجه، کلزا، سیب زمینی و ... میباشند. این دو دشـت از تامین کنندگان اصلی این محصولات در کشور میباشند. عمـده سیسـتم هـای آبیـاری ایـن منـاطق سیستم های آبیاری بارانی کلاسیک و ویلموو میباشـد و تعـدادی هـم دارای سیسـتم هـای آبیـاری بارانی مکانیزه نظیر سیستم های خطی و عقربه ای هستند. در ایـن دو دشـت از منـابع آب زیرزمینـی برای آبیاری استفاده میشود. در تحقیق حاضر بهرهوری آب محصـول گنـدم آبـی مـورد پـایش و بررسی قرار گرفت. ابتدا تبخیر و تعرق با استفاده از الگوریتم SAFERو تصاویر سـنجنده مـادی تخمین زده شد و از شاخص کاپا برای اعتبارسـنجی آن اسـتفاده شـد. و سـپ عملکـرد محصـول گندم از طریق الگوریتم APARو محصولات ماهواره لندست 8در این تحقیق از چهـار شـاخص WPe ،WP ،WUEو RWPاستفاده شده است. برای ارزیابی خطـا نیـز از سـنجش هـای آمـاری ،R2 MAE ،RMSEاستفاده گردید. که نتایج دارای همبستگی مطلوب و مقادیر خطـای جزئـی بودنـد. برای صحت سنجی مقادیر بایوم، 22زمین به صورت تصادفی طیقه بندی شده تحت عنوان شـاخص انتخاب گردیدند. مقادیر میانگین شـاخص WPe ،WP ،WUEو RWPبـرای دشـت دهگـلان بـه ترتیب، 0/69 ،1/37کیلوگرم بر متر مکعب، 0/51و 18374ریال بر متر مکعب محاسبه شد. بـرای دشت دهگلان به ترتیب، 0/685 ،1/31کیلوگرم بر متر مکعب، 0/5و 27310ریال بر متـر مکعـب محاسبه شد

یکنواختی توزیع آب از مهمترین عوامل در ارزیابی و طراحی سیستمهای آبیاری میباشد. یکنواختی باعث افزایش کمی و کیفی عملکرد محصولات خواهد شد. در این تحقیق یکنواختی توزیع آب برای دو نوع آبپاش شرکت سنینگر با صفحه چرخان i-Wob با پنج نازل مختلف، آبپاش ثابت LDN دردو نوع آبپاش یک و دو طبقه با شش نازل مختلف و آبپاش چرخان rolland-CTB شرکت رولند فرانسه با سه نازل مختلف استفاده شده است. آزمایشات در آزمایشگاه تحقیقات آب دانشگاه کردستان مطابق با استانداردهای سازمان ملی استاندارد ایران به شماره ISIRI 6407 و استاندارد مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران شماره ISIRI 8995-3 با روش آبپاش منفرد انجام گرفت. الگوی توزیع آب برای شعاع های مختلف پاششی ویکنواختی و همپوشانی برای آبپاش i-Wob در سه فشار 7، 10 و 14 متر آبپاش LDN در فشارهای 4، 10 و14 متر و آبپاش rolland-CTB در پنج فشار 10، 15، 20، 25 و 30 و برای آرایش مربعی با دو فاصله 65 و 50 درصد اندازه قطر پاشش آبپاش در فشارهای نام برده انجام شد. نتایج نشان داد که آبپاش i-Wob در نازل ها و فشارهای آزمایش شده الگوی توزیع مثلثی و مناسب دارد یکنواختی کریستین سن با افزایش فشار کاهش و در نازل سفید فشار 7 متر 46 درصد، بیشترین مقدار، همچنین یکنواختی با افزایش فاصله آبپاشها کاهش داشته است. آبپاش LDN دارای الگوی توزیع نامناسب که در شعاع های مختلف متغییر همچنین یکنواختی بسیار پایین دارد که در دو طبقه مقداری بهبود داشت، یکنواختی همپوشانی ها نیز در یک طبقه غیر قابل قبول و در آبپاش دو طبقه بهتر وبا افزایش فاصله کاهش داشت. آبپاش rolland-CTB نسبت به دو آبپاش دیگر کارایی بهتری داشت الگویی توزیع در تمامی شعاعها مثلثی، در فشار 10 متر کوچکترین نازل مورد آزمایش با قطر 2 میلیمتر یکنواختی 78 درصد همچنین یکنواختی ارایش مربعی و فواصل نامبرده ابتدا در دو فشار 10 و 15 متر با افزایش فاصله افزایش یافت اما در فشارهای 20، 25 و 30 متر وقتی فاصله ی بین آبپاش ها زیاد می شد یکنواختی کاهش داشت.

سیستم های آبیاری از اجزاء مهم مصرف کننده انرژی و همچنین تعیین کننده میزان تولید در مزرعه می باشند، لذا روابط بین میزان انرژی و آب مصرفی و میزان تولید محصول در آنها از اهمیت بسیار زیادی برخوردار می باشد. تحقیق حاضر در مزارع روستای خامسان از توابع شهرستان کامیاران استان کردستان از طریق تنظیم و تکمیل پرسشنامه در 24 مزرعه شامل اطلاعات مدیریت آبیاری، الگوی کشت، کود مصرفی، نیروی انسانی و غیره در سال زراعی 98-99 انجام شد. نتایج این تحقیق نشان داد که، متوسط راندمان آبیاری برای محصول یونجه درآبیاری سطحی 37 درصد و برای آبیاری بارانی 55 درصد در منطقه محاسبه شد. میزان برق مصرفی با توجه به منبع آب به ترتیب دریاچه سد ، چاه ، تلفیق قنات و چاه و چشمه به ترتیب بیشترین و کمترین را مصرف کرده بودند. همچنین طیق نتایج، میزان بهره وری آب در محصول یونجه برای آبیاری بارانی بیشتر از آبیاری سطحی بود و همچنین میزان بهره وری آب از نظر منبع آب منبع دریاچه سد ، چاه ، چشمه و تلفیق قنات و چشمه بیشترین و کمترین بهره وری را داشتند. از نظر بهره وری انرژی گندم بالاترین بهره وری انرژی را داشت با اختلاف و بعد از آن به ترتیب سیب زمینی، شبدر، یونجه با آبیاری سطحی و یونجه با آبیاری بارانی بیشترین و کمترین بهره وری انرژی را داشتند. از نظر بهره وری انرژی گندم بالاترین بهره وری انرژی را داشت با اختلاف و بعد از آن به ترتیب سیب زمینی، شبدر، یونجه با آبیاری سطحی و یونجه با آبیاری بارانی بیشترین و کمترین بهره وری انرژی را داشتند. با توجه به شاخص بهره وری اقتصادی، محصولات گندم، سیب زمینی، شبدر و یونجه به ترتیب بیشترین و کمترین بهره وری اقتصادی را داشتند.

در این پژوهش عملکرد روش های ماشین بردار پشتیبان و شبکه عصبی تابع پایه شعاعی در پیش بینی کیفیت آب سیمینه رود مقایسه شده است. برای این منظور پارامترهای نسبت جذب سدیم و یون کلر به عنوان شاخص های کیفیت آب در مصارف کشاورزی در نظر گرفته شد. از داده های اندازه گیری شده یون سدیم، کلسیم، منیزیم، pH، EC و دبی جریان به عنوان ورودی مدل ها طی یک دوره آماری 12ساله (1393- 1382) در مقیاس ماهانه استفاده شد. ارزیابی نتایج بر اساس معیارهای ضریب همبستگی، جذر میانگین مربعات خطا و میانگین خطای مطلق انجام شد. نتایج دوره صحت سنجی در 4 ایستگاه پل-بوکان، داشبند بوکان، قزل گنبد و کاولان نشان داد که مدل ماشین بردار پشتیبان در مقایسه با شبکه عصبی تابع پایه شعاعی، دارای ضریب همبستگی بهتر(71.SVM: 0 تا 0.94، RBF: 0.3 تا 0.5)، ریشه میانگین مربعات خطای کمتر (SVM: 0.028 تا 0.075 mg/l، RBF: 0.0672 تا 0.317 mg/l)، خطای میانگین مطلق کمتر (SVM: 0.003 تا 0.033 و mg/l، RBF: 0.087 تا 0.19 mg/l) برای پارامتر یون کلر و با همان ترتیب مقادیر SVM: 0.63 تا 0.88 و RBF: 0.21 تا 0.38، SVM: 0.0013 تا 0.082 mg/l و RBF: 0.0147 تا 0/025 و mg/l، SVM: 0.0085 تا 0.046 mg/l و RBF: 0.0653 تا 0.0996 mg/l برای نسبت جذب سدیم است. لذا بر اساس نتایج مدل ماشین بردار پشتیبان نسبت به مدل شبکه عصبی تابع پایه شعاعی از دقت و عملکرد بهتری برای پیش بینی پارامترهای کیفیت آب رودخانه سیمینه رود برخوردار است.

پساب حاصل از مزارع پرورش ماهی یکی از منابعی است که جهت مصارف کشاورزی مورد توجه قرار گرفته است. در این میان استفاده از سیستم های آبیاری قطره ای به دلیل راندمان بالا و کاهش خطرات بهداشتی برای کشاورزان و مصرف کننده گان نیز مورد توجه است. مشکل اصلی کاربرد پساب ماهی در سیستم آبیاری قطرهای گرفتگی قطره چکان ها به دلیل وجود مواد جامد معلق در پساب است. از این رو پژوهشی در راستای بررسی عملکرد انواع سیستم های فیلتراسیون آبیاری قطره ای در حذف مواد جامد معلق در یک مزرعه پرورش ماهی در شهرستان سنندج انجام گرفت. در این طرح شش تیمار فیلتراسیون با دبی ثابت و در دو فشار کاری مورد بررسی قرار گرفت. در هر کدام از تیمارها فشار سنج ها و شیرهایی جهت نمونه گیری قبل و بعد از صافی ها نصب شدند. بررسی عملکرد هر کدام از تیمارها در سه تکرار و تا زمان رسیدن به بک واش صافی ها به طول انجامید. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که فیلتر شنی تأثیر زیادی در بهبود عملکرد فیلترهای دیسکی و توری که بعد از این فیلتر قرار دارند، دارد. با توجه به نتایج بدست آمده تیمار فیلتر شنی+ فیلتر توری بالاترین راندمان را در حذف ذرات معلق به میزان 71 درصد در فشار 3 بار و 8/73 درصد در فشار 5/1 بار و فیلتر توری خوشوینده در زمان بک واش پایین ترین راندمان را در حذف مواد معلق به میزان 5/4- درصد در فشار 3 بار و 2/17 درصد در فشار 2 بار داشت. نتایج نشان دادند که تمامی تیمارها در فشار 5/1 بار قدرت تصفیه کنندگی بالاتری نسبت به فشار 3 بار داشتند اما از لحاظ زمانی در زمان کمتری نسبت به فشار بالاتر دچار گرفتگی می شدند. پیشنهاد می شود که هنگام تصفیه پساب پرورش ماهی از فیلتر شنی استفاده شود و جهت تصفیه بیشتر و عملکرد بهتر بعد از فیلتر شنی، فیلتر توری یا دیسکی قرار گیرد.

فعالیت آبیاری در کشاورزی، به ویژه در مناطق دارای آب و هوای خشک و نیمه خشک، فعالیتی است که بیشترین انرژی را مورد استفاده قرار میدهد. با توجه به رشد روز افزون جمعیت و افزایش تقاضا، اهمیت بخش کشاورزی و بهینه سازی مصرف آب و انرژی بیشتر میشود. پژوهش حاضر در جهت ارزیابی بهره وری آب و انرژی در سامانه ی آبیاری تحت فشار در منطقه مطالعاتی دشت دهگلان با تکمیل پرسشنامه و اندازه گیری آب و برق مصرفی در 20 مزرعه با محصولات استراتژیک منطقه از قبیل گندم، سیب زمینی و یونجه و همچنین دو سامانه آبیاری آبفشان غلطان و کلاسیک ثابت با آبپاش متحرک انجام گرفت. از شاخصهای انرژی، اقتصادی و بهره وری جهت ارزیابی محصولات در سیستم های آبیاری استفاده شد. نتایج نشان داد که محصول یونجه با 7/6788 کیلووات ساعت دارای بیشترین مصرف برق و با 3/14203 مترمکعب آب بوده و همچنین سیستم آبفشان غلطان، برق بیشتری مصرف کرده است. مصرف برق و سوخت گازوئیل در واحد هکتار با سطح زیر کشت رابطه معکوس دارد. با معادل سازی سوخت دیزل به کیلووات ساعت مشاهده شد که انرژی مصرفی حاصل از سوخت چند برابر انرژی مصرفی برق می باشد. محصول سیب زمینی و سیستم آبفشان غلطان برای عملکردهای کیلوگرم بر کیلووات ساعت، ریال بر کیلووات ساعت و کیلوگرم بر مترمکعب آب مصرفی بهترین عملکرد را داشت. انرژی مصرفی همه محصولات در مزارع دیزل بیشتر از مزارع برقی مشاهده شد. انرژی خالص برای سیب زمینی و گندم در مزرعه های دیزلی منفی محاسبه شد و در معیارهای شاخص اقتصادی سیب زمینی با 7/138510595 ریال پرهزینه ترین محصول و یونجه با 2/124510187 ریال پردرآمدترین محصول برآورد شد.

امروزه با رشد جمعیت و به دنبال آن افزایش تقاضای آب و کاهش سرانه منابع آب تجدید شونده نگرانی های زیادی ایجاد شده و چگونگی استفاده از این منابع به شکل مطلوب و موثر و کارآمد برای تضمین توسعه پایدار یکی از مهمترین موضوعات مطرح در مسائل بین المللی است. منابع آبهای زیرزمینی، بزرگترین ذخیره قابل دسترس آب شیرین در کره زمین را تشکیل می دهند. از آنجایی که آب های زیرزمینی یکی از مهمترین منابع در جهت تامین نیازهای خانگی، صنعتی و کشاورزی و در بعضی مناطق تنها گزینه ممکن در جهت تامین این نیازها می باشد، لذا به منظور مدیریت هرچه موثرتر این منبع، پیش بینی تغییرات تراز وکیفیت آب زیرزمینی در طول سال امری ضروری به نظر می رسد. با توجه به آنکه سیستم آب زیر زمینی پیچیده، غیر خطی و تحت تاثیر پارامترهای زیادی می باشد لذا پیش بینی کیفیت و تراز سطح آب زیر زمینی امری دشوار به نظر می رسد. مدل کردن آبخوان های زیرزمینی، به منظور بررسی و پیش بینی کیفیت و سطح ایستابی از نظر مطالعات هیدروژئولوژی و مدیریتی، مصارف کشاورزی و بدست آوردن آبهای زیرزمینی با کیفیت بالا، از اهمیت بالایی برخوردار است. لذا در این راستا، در تحقیق حاضر پیش بینی و بررسی اثر نوسانات آب دریای خزر برکیفیت و سطح تراز آب زیرزمینی در آبخوان های ساحلی مورد بررسی قرار گرفت. پارامترهای Ecو SAR به عنوان پرامترهای کیفیت آب جهت بررسی و پیش بینی انتخاب گریدند. به منظور پیش بینی کیفیت و سطح تراز متوسط آب زیر زمینی، تعداد 23 حلقه چاه پیزومتری در آبخوان ساحلی دریای خزر همراه با اطلاعات سری زمانی 5/9 ساله به صورت ماهانه، در نظر گرفته شد. از مدل ماشین بردار پشتیبان به منظور مدل سازی وپیش بینی پارامترهای مذکور استفاده شد. همچنین از شاخص های ریشه میانگین مربع خطا و میانگین مطلق خطا به منظور ارزیابی دقت مدلسازی ها، استفاد شده است. نتایج نشان دادند که در بخش پیش بینی تراز آب زیرزمینی، نوسانات آب دریای خزر با سه ماه تاخیر، اثر معنا دار و موثری بر روی تراز سطح ایستابی آب زیرزمینی داشته است و از بیشترین دقت برخوردار بوده است. همچنین در بخش پیش بینی کیفیت آب زیرزمینی، نوسانات آب دریا اثر معنی دار بر پارامترهای کیفیت Ec و SAR نداشته و از کمترین دقت در پیش بینی برخوردار بوده است.

امروزه با رشد جمعیت و به دنبال آن افزایش تقاضای آب و کاهش سرانه منابع آب تجدید شونده نگرانی های زیادی ایجاد شده و چگونگی استفاده از این منابع به شکل مطلوب و موثر و کارآمد برای تضمین توسعه پایدار یکی از مهمترین موضوعات مطرح در مسائل بین المللی است. منابع آبهای زیرزمینی، بزرگترین ذخیره قابل دسترس آب شیرین در کره زمین را تشکیل می دهند. از آنجایی که آب های زیرزمینی یکی از مهمترین منابع در جهت تامین نیازهای خانگی، صنعتی و کشاورزی و در بعضی مناطق تنها گزینه ممکن در جهت تامین این نیازها می باشد، لذا به منظور مدیریت هرچه موثرتر این منبع، پیش بینی تغییرات تراز وکیفیت آب زیرزمینی در طول سال امری ضروری به نظر می رسد. با توجه به آنکه سیستم آب زیر زمینی پیچیده، غیر خطی و تحت تاثیر پارامترهای زیادی می باشد لذا پیش بینی کیفیت و تراز سطح آب زیر زمینی امری دشوار به نظر می رسد. مدل کردن آبخوان های زیرزمینی، به منظور بررسی و پیش بینی کیفیت و سطح ایستابی از نظر مطالعات هیدروژئولوژی و مدیریتی، مصارف کشاورزی و بدست آوردن آبهای زیرزمینی با کیفیت بالا، از اهمیت بالایی برخوردار است. لذا در این راستا، در تحقیق حاضر پیش بینی و بررسی اثر نوسانات آب دریای خزر برکیفیت و سطح تراز آب زیرزمینی در آبخوان های ساحلی مورد بررسی قرار گرفت. پارامترهای Ecو SAR به عنوان پرامترهای کیفیت آب جهت بررسی و پیش بینی انتخاب گریدند. به منظور پیش بینی کیفیت و سطح تراز متوسط آب زیر زمینی، تعداد 23 حلقه چاه پیزومتری در آبخوان ساحلی دریای خزر همراه با اطلاعات سری زمانی 5/9 ساله به صورت ماهانه، در نظر گرفته شد. از مدل ماشین بردار پشتیبان به منظور مدل سازی وپیش بینی پارامترهای مذکور استفاده شد. همچنین از شاخص های ریشه میانگین مربع خطا و میانگین مطلق خطا به منظور ارزیابی دقت مدلسازی ها، استفاد شده است. نتایج نشان دادند که در بخش پیش بینی تراز آب زیرزمینی، نوسانات آب دریای خزر با سه ماه تاخیر، اثر معنا دار و موثری بر روی تراز سطح ایستابی آب زیرزمینی داشته است و از بیشترین دقت برخوردار بوده است. همچنین در بخش پیش بینی کیفیت آب زیرزمینی، نوسانات آب دریا اثر معنی دار بر پارامترهای کیفیت Ec و SAR نداشته و از کمترین دقت در پیش بینی برخوردار بوده است.